Bestaat er wel zoiets als de hulpverlening?

Ik voel me ontroerd door een nieuwste review op de review-pagina van Watvindik.nl
Hieronder staat deze als schermafbeelding, en daaronder schrijf ik wat me zo ontroerde.

Een van deelnemers beschrijft enerzijds hoeveel de workshop heeft gebracht en anderzijds lees ik erin dat ze nog onvoldoende passende hulpverleners lijkt te hebben gehad.
De zin:
“ik heb bij jullie in 3 uur zoveel meer geleerd, dan in de afgelopen 3 jaar…”
Maakt me in eerste instantie blij, trots en dankbaar.
En tegelijkertijd maakt de volgende zin me ook een beetje verdrietig.

“een enorm compliment voor jullie, maar tevens geeft het ook aan waar het aan schort in de hulpverlening, vanuit mijn ervaring als moeder van …”

Mijn inziens bestaat er niet zo iets als ‘de’ hulpverlening. Er zijn net zoveel type hulpverleners als het aantal hulpverleners. Ik vind het wel heel jammer dat er in dit geval geen match lijkt te zijn geweest. Zonde want wellicht had deze hulpverlening voor een ander wel heel passend geweest. Ik was er niet bij en kan er niets over zeggen anders dan dat ik vertrouwen heb in de welwillendheid van mensen.
Wat ik regelmatig zie en hoor is dat een hulpverlener heel goed past bij de ene persoon en niet bij de andere persoon. We zijn tenslotte allemaal verschillend. Mijn wens zou dan ook zijn dat we oprecht en open durven te praten of er een klik is, want bij een goeie afstemming, je veilig voelen en vertrouwen kom je tot helder waarnemen, denken en ontwikkelingsmogelijkheden.

Jasper Kok-Roosjen (11 september 2020).

PS Collega Jasper Wagteveld namens haar en mij bedankt. Volgens mij heeft ze het enorm gewaardeerd om jouw verhalen te horen en om met jou in de pauze te kunnen afstemmen. Helemaal top hoe jij er voor haar was!

Posted in: